|
ÖĞRENCİLERİME
Ne servet isteriz, ne mevki, ne şan
Bize kuvvet verir, ağaran her tan
Tesellimiz olur, taze bir fidan.
Duygular yürekte nakış, nakıştır.
Sizin varlığınız bize alkıştır...
Bazen gaz lambası, bazen loş ışık,
Gözümüz ezelden buna alışık
Bozkırlar üstünde açan sarmaşık.
Duygu pınarıyla ruha akıştır,
Sizin varlığınız bize alkıştır.
Hep aynı sedalar kulağımızda,
Bilgi demetleri kucağımızda...
Al al gelincikler sancağımızda,
Bu nurlu yollardan göğe çıkıştır,
Sizin varlığınız bize alkıştır.
Yılları bıraktık, çok gerilerde,
Gençlik rüzgarları kalmadı sende
İlim yağmuruyla pek çok siperde,
Emelimiz şimşek, şimşek çakıştır,
Sizin varlığınız bize alkıştır.
Siz solmayan güller, yeşeren dallar,
Ay yıldız üstüne işlenen allar.
Seneler geçse de ayrılmaz yollar,
Tükenmez hazine, sıcak bakıştır,
Sizin varlığınız bize alkıştır...
Süleyman ÖZBEK |
Anam
Anneciğim 1
Anneciğim 2
Dünyanın Bütün Çiçekleri
Köy Öğretmenleri
Ziller ve Güller
Kütüphane
Bayrak
Bir Yolcuya
Çanakkale Şehitlerine
Bu vatan Kimin
Bir Kez Gönül Yıktın İse
Geldi Geçti Ömrüm Benim
Duyuş ve Düşünüş
Sevmeyi Bilenlere
Seni Seviyorum
Seni Düşündüm
Yeter ki Gel
Sana
Geldim
|
ÖĞRETMENİME
Ben bir gülüm, sen bahçıvan
Çok açarsam eser senin
Mis kokarsam hüner senin
Ama bir de solarsam
Günah senin, günah senin
Öğretmenim.
Ben tohumum, çiftçi sensin
Çok sularsan, ürün senin
Bol olursam, verim senin
Ama bir de çürütürsen
Hata senin, hata senin
Öğretmenim.
Ben elmasım, sarraf sensin
Pırlanta isem, emek senin
Parlıyorsam, yaldız senin
Ama bir de parçalarsan
Kırık senin, kırık senin
Öğretmenim.
Ben boş defter, kalem sensin
Doğru yazsan, yarın senin
Güzel yazsan, ikbal senin
Ama bir de karalarsan,
Vicdan senin, vicdan senin
Öğretmenim.
Ben öğrenci, sen öğretmen
Başarırsam hüner senin,
Kazanırsam zafer senin,
Ama bir de kaybedersem,
Yok diyecek başka sözüm,
Yorum senin, yorum senin
Öğretmenim.
Ahmet Anıl
AKTAŞ |
