I
Yurdumuz uçsuz bucaksız
Gökte yıldız kadar köylerimiz var.
Ama uzak,ama harap,ama garipsi...
Alın benim gönlümden de o kadar.
Uzak köylerimizde kuşlar gibi
Her sabah çocuklar size uçar.
Ama küçük,ama büyüyen,ama güleç...
Alın benim gönlümden de o kadar.
Siz kara göklerin yıldızları
Işıtın yurdumuzu sabaha kadar!
Ama düşe kalka,ama yiğit,ama umutlu...
Alın benim gönlümden de o kadar.
II
Çemişkezek'te,Patnos'ta,Malazgirt'te doğanlar!
Malazgirt'e,Çemişkezek'e,Patnos'a gitmezseniz
Çocuklarınız öksüz kalır,yetim kalır
Köylere ışık iletmezseniz.
Dağlara,vadilere, ovalara
Tesbihler gibi saçılmış köyler,
Rüzgara karşı bir bayrak
Sevinçle türküsünü söyler.
Sevinçle türküsünü söyler
Bir idare lambası küçük,solgun.
|
En azından üçyüz pare
dam
Umudu en azından üçyüz çocuğun.
Ve onlar saçları uzamış,
Çatlak ellerinde çıkınları,
Üç saat,dört saat ötelerden
Yorgundur,sessizdir akınları.
Ve onlar,yıldızlar gibi
Gözleri ışıl ışıl yananlar.
Oyuncak için değil,kağıt kalem
Kitap için gizlice ağlayanlar.
Ve onlar aşıktan bilya
Sopadan at yapanlar.
Kurt yavruları gibi,kuzular gibi
Dağ başlarını çınlatanlar.
Çemişkezek'te,Patnos'ta,Malzgirt'te doğanlar
Bütün bunları düşünmelisiniz.
Yüce ırmaklar gibi sessiz,sürekli
Kağnılarla,arabalarla,kamyonlarla
Akıp köylere gitmelisiniz!
Yurdumuza ışık iletmelisiniz...
Cahit KÜLEBİ
|
